آلا

پندارنیک، گفتارنیک، کردارنیک

آلا

پندارنیک، گفتارنیک، کردارنیک

آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب
  • ۹۵/۰۲/۲۵
    بم
محبوب ترین مطالب
  • ۹۵/۰۳/۳۰
    ست
  • ۹۵/۰۶/۱۸
    را
  • ۹۵/۰۸/۱۴
    ضر
مطالب پربحث‌تر
  • ۹۵/۰۳/۳۰
    نی
  • ۹۵/۰۲/۲۵
    بم
آخرین نظرات
  • ۲۰ آبان ۹۶، ۱۲:۳۵ - Hossein MK
    احسنت
  • ۱۲ آبان ۹۶، ۱۲:۲۹ - milad mirshekar
    عالی
  • ۷ آبان ۹۶، ۱۸:۰۲ - Hossein MK
    زیبا
  • ۲ آبان ۹۶، ۱۹:۰۰ - Hossein MK
    احسنت
  • ۱۷ مهر ۹۶، ۲۱:۵۳ - Hossein MK
    لایک

۶ مطلب در فروردين ۱۳۹۶ ثبت شده است

  • ۲
  • ۰

ب...

 شاهد سرمست من صبح در آمد زخواب               کرد صراحی طلب، دید صبوحی صواب

 یافت درستی که من توبه نخواهم شکست          کرد چو صبح نخست روی نهان در نقاب

 گفت چرا در صبوح باده نخواهی کنونک                حجله برانداخت صبح هجره بپرداخت خواب

 شاه چو صبح دوم هست جهانگیر از آنک                   هم دل ب...  هم جگر  ب...

 

                                       دیوان خاقانی:47

    

  • ALA ALA
  • ۳
  • ۰

نگیرد

  حرامش باد بدعهد بداندیش              شکم پرکردن از پهلوی درویش

  شکم پر زهرمارش بود و کژدم            که راحت خواهد اندر رنج مردم

  روا دارد کسی با ناتوان زور؟               کبوتر دانه خواهد هرگز از مور؟

  اگر عنقا ز بی برگی بمیرد                شکار از چنگ گنجشکان نگیرد

     

                                                 کلیات:940

  • ALA ALA
  • ۲
  • ۰

پر

   نیم شب دیوانه ای خوش می گریست             گفت این عالم بگویم من که چیست؟

   حقه ای سر بر نهاده ما درو                          می پزیم از جهل خود سودا درو

   چون سر این حقه برگیرد اجل                           هر که بر دارد بپرّد تا ازل

   وانکه او بی پر بود در صد بلا                          در میان حقه ماند مبتلا

   مرغ همت را به معنی بال ده                        عقل را دل بخش و جان را حال ده

   پیش از آن کز حقه برگیرند سر                        مرغ ره گرد، و بر آور یال و پر

                                                                    ( منطق الطیر: 147)

  • ALA ALA
  • ۳
  • ۰

نیز

 دید مجنون را عزیزی دردناک                     کو میان رهگذر می بیخت خاک

 گفت: ای مجنون چه می جویی چنین         گفت: لیلی را همی جویم یقین

 گفت: لیلی را کجا یابی زخاک                   کی بود در خاک شارع، درّ خاک

 گفت: من می جویمش هرجا که هست      بو ک جایی یک دمش آرم به دست

 در طلب صبری بباید فرد را                       صبر خود کی باشد اهل درد را

 طالبان را صبر می باید بسی                    طالب صابر نه افتد هرکسی

 تا طلب در اندرون ناید پدید                       مشک در نافه ز خون ناید پدید

 می مشو آخر به یک می مست نیست       می طلب چون بی نهایت هست نیز

 

                                                           منطق الطیر:127

  • ALA ALA
  • ۲
  • ۰

رو

                                   گزش بهار برشما نوشین باد!

              گردیدنت از حال به حال ای رهرو            راهی است قوی، راست در آن آگه رو

                                                                             سلطان ولد: 601

  • ALA ALA
  • ۲
  • ۰

دارد

 چه می پرسی شمار منزل از سیل سبک جولان             که هرکس کاهل افتادست از منزل خبر دارد

                                                           دیوان صائب:1421

  • ALA ALA