آلا

پندارنیک، گفتارنیک، کردارنیک

آلا

پندارنیک، گفتارنیک، کردارنیک

آخرین مطالب
  • ۹۶/۰۱/۲۰
    پر
  • ۹۶/۰۱/۱۰
    رو
پربیننده ترین مطالب
  • ۹۵/۰۲/۲۵
    بم
محبوب ترین مطالب
  • ۹۵/۰۳/۳۰
    ست
  • ۹۵/۰۳/۱۸
    یم
مطالب پربحث‌تر
  • ۹۵/۰۳/۳۰
    نی
آخرین نظرات
  • ۳۰ اسفند ۹۵، ۰۳:۲۳ - حوا ...
    :)
  • ۱۸ اسفند ۹۵، ۱۴:۲۶ - عَقـایِدِ یِکــ رِضــا
    بسیار عالی
  • ۱۳ اسفند ۹۵، ۱۲:۳۳ - عَقـایِدِ یِکــ رِضــا
    عالی
  • ۱
  • ۰

نعم البدل

 این بلعجب کاندر خزان شد آفتاب اندر حمل               خونم بجوش آمد که هر جوی تن رقص الجمل

 مردار جانی می شود پیری جوانی می شود              مس زر کانی می شود در شهر ما نعم البدل

                                                          مولانا،ج1: 543

  • ALA ALA
  • ۱
  • ۰

زمان را

 جنس دل  و نقد جان برای چه روزست                 صرف ره باده کن هم این و هم آن را

 جان ده و می گیر ور زیان کنی از من                     جان دگر مفت خواه جبر زمان را

                            

                                          دیوان طالب :2

  • ALA ALA
  • ۲
  • ۰

ب...

 شاهد سرمست من صبح در آمد زخواب               کرد صراحی طلب، دید صبوحی صواب

 یافت درستی که من توبه نخواهم شکست          کرد چو صبح نخست روی نهان در نقاب

 گفت چرا در صبوح باده نخواهی کنونک                حجله برانداخت صبح هجره بپرداخت خواب

 شاه چو صبح دوم هست جهانگیر از آنک                   هم دل ب...  هم جگر  ب...

 

                                       دیوان خاقانی:47

    

  • ALA ALA
  • ۳
  • ۰

نگیرد

  حرامش باد بدعهد بداندیش              شکم پرکردن از پهلوی درویش

  شکم پر زهرمارش بود و کژدم            که راحت خواهد اندر رنج مردم

  روا دارد کسی با ناتوان زور؟               کبوتر دانه خواهد هرگز از مور؟

  اگر عنقا ز بی برگی بمیرد                شکار از چنگ گنجشکان نگیرد

     

                                                 کلیات:940

  • ALA ALA
  • ۲
  • ۰

پر

   نیم شب دیوانه ای خوش می گریست             گفت این عالم بگویم من که چیست؟

   حقه ای سر بر نهاده ما درو                          می پزیم از جهل خود سودا درو

   چون سر این حقه برگیرد اجل                           هر که بر دارد بپرّد تا ازل

   وانکه او بی پر بود در صد بلا                          در میان حقه ماند مبتلا

   مرغ همت را به معنی بال ده                        عقل را دل بخش و جان را حال ده

   پیش از آن کز حقه برگیرند سر                        مرغ ره گرد، و بر آور یال و پر

                                                                    ( منطق الطیر: 147)

  • ALA ALA
  • ۲
  • ۰

نیز

 دید مجنون را عزیزی دردناک                     کو میان رهگذر می بیخت خاک

 گفت: ای مجنون چه می جویی چنین         گفت: لیلی را همی جویم یقین

 گفت: لیلی را کجا یابی زخاک                   کی بود در خاک شارع، درّ خاک

 گفت: من می جویمش هرجا که هست      بو ک جایی یک دمش آرم به دست

 در طلب صبری بباید فرد را                       صبر خود کی باشد اهل درد را

 طالبان را صبر می باید بسی                    طالب صابر نه افتد هرکسی

 تا طلب در اندرون ناید پدید                       مشک در نافه ز خون ناید پدید

 می مشو آخر به یک می مست نیست       می طلب چون بی نهایت هست نیز

 

                                                           منطق الطیر:127

  • ALA ALA
  • ۲
  • ۰

رو

                                   گزش بهار برشما نوشین باد!

              گردیدنت از حال به حال ای رهرو            راهی است قوی، راست در آن آگه رو

                                                                             سلطان ولد: 601

  • ALA ALA
  • ۲
  • ۰

دارد

 چه می پرسی شمار منزل از سیل سبک جولان             که هرکس کاهل افتادست از منزل خبر دارد

                                                           دیوان صائب:1421

  • ALA ALA
  • ۲
  • ۰

رست

      چون ابر به نوروز رخ لاله بشست                   برخیز و به جام باده کن عزم درست

      کین سبزه که امروز تماشاگه تست               فردا همه از خاک تو بر خواهد رست

  • ALA ALA
  • ۲
  • ۰

جوشیده ام

 همچو سبزه در لب هر جویبار                     از طراوت بارها روییده ام

 صد هزاران سال در هر قالبی              روز و شب با هر کسی جوشیده ام

                                                       دیوان احمد جام:287

  • ALA ALA