آلا

پندارنیک، گفتارنیک، کردارنیک

آلا

پندارنیک، گفتارنیک، کردارنیک

آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب
  • ۹۵/۰۲/۲۵
    بم
محبوب ترین مطالب
  • ۹۵/۰۳/۱۸
    یم
  • ۹۵/۰۸/۱۴
    ضر
  • ۹۵/۰۳/۳۰
    ست
مطالب پربحث‌تر
  • ۹۵/۰۲/۲۵
    بم
  • ۹۵/۰۳/۳۰
    نی
آخرین نظرات
  • ۲۹ آذر ۹۶، ۰۹:۱۷ - معصومه نیکبخت
    عالی
  • ۲۰ آبان ۹۶، ۱۲:۳۵ - Hossein MK
    احسنت
  • ۱۲ آبان ۹۶، ۱۲:۲۹ - milad mirshekar
    عالی
  • ۷ آبان ۹۶، ۱۸:۰۲ - Hossein MK
    زیبا
  • ۳
  • ۰

جدا

  

   گرچه جان ما به ظاهر هست ازجانان جدا        موج را نتوان شمرد از بحر بی پایان جدا

   ازجدایی، قطع پیوند جدایی مشکل است         گر شود سی پاره از هم، کی شود قرآن جدا

   می شود بیگانگان را دوری ظاهر حجاب           آشنایان را نمی سازد زهم هجران جدا

   زود می پاشد زهم جمعییت بی نسبتان         دانه را از کاه در خرمن کند دهقان جدا

   دل به دشواری توان برداشت از جان عزیر         می شود یارب سخن چون از لب جانان جدا

 

  • ALA ALA
  • ۳
  • ۰

نگار

   چنین دان که جان برترین گوهراست                    نه زین گیتی از گیتی دیگر است

   درفشنده شمعی است این جان پاک                 فتاده دراین ژرف جای مغاک

   یکی نور بنیاد تابندگی                                    پدیدار بیداری و زندگی

   نه آرام جوی و نه جنبش پذیر                           نه ازخاک بیرون و نه جای گیر

   سپهر و زمین بسته  بند اوست                       جهان ایستاده به پیوند اوست

   نهان از نگار است لیک هوشیار                        همی برگرد  گونه گونه  نگار

  • ALA ALA
  • ۲
  • ۰

قلم

 ن والقلم و...

 قدر آدمی به قدرجستن اوست. دانش را برای زیستن بهتر و رستن می خواهم. قلم مهم ترین و گزیده ترین     آن من، برای شناوری اندیشه است. اگرچیزی برای نوشتن نداشته باشد، می می رد.! پیش از آن که برای کشیدن یک جویبار سرش را ببرند. تا ساری شدن و پیوستن به دریای اندیشه ها راهیست.قطره اگر با دریاست دریاست ورنه قطره ، قطره است اگر با دریا نیست.

 

  • ALA ALA
  • ۱
  • ۰

نور



 چو گمراهی زگیتی سر بر آورد                     شب بی دانشی سایه بگسترد
 زعمری هر کسی چون گاو و خر بود              همه چشمی  و گوشی کور و کر بود
 یکی ناقوس در دست و چلیپا                      یکی آتش پرست و زند و استا
 یکی بت را خدای خویش کرده                    یکی خورشیید و مه را سجده برده
 گرفته هر یکی راه نگونسار                         که آن ره را به دوززخ برده هنجار
 ترا احسان و رحمت بیکران است                  شفیع ما همیدون مهربان است


  • ALA ALA
  • ۱
  • ۰

پیدا

  

   ماییم و سر کویی، پرفتنه ی ناپیدا                   آسوده درو والا،  آهسته درو شیدا

در وی سر سرجویان، گردان شده از گردن          در وی دل جانبازان، تنها شده از تنها 

بر لاله بستانش  مجنون شده صد لیلی         بر ماه شبستانش وامق شده صد عذرا

خوانیست درین خانه، گسترده به خون دل     لوزینه ی او  وحشت، پالوده ی او  سودا

گر زانکه ندانستی، برخیز و طلب می کن        ور زانکه بدانستی،  این راز مکن    پیدا

  • ۱
  • ۰

فراز



          ازآستان صورت تا پیشگاه معنی        بیش ازهزارمنزل شیب و فراز داری


  • ALA ALA