آلا

پندارنیک، گفتارنیک، کردارنیک

آلا

پندارنیک، گفتارنیک، کردارنیک

آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب
  • ۹۵/۰۲/۲۵
    بم
محبوب ترین مطالب
  • ۹۵/۰۳/۱۸
    یم
  • ۹۵/۰۸/۱۴
    ضر
  • ۹۵/۰۳/۳۰
    ست
مطالب پربحث‌تر
  • ۹۵/۰۲/۲۵
    بم
  • ۹۵/۰۳/۳۰
    نی
آخرین نظرات
  • ۲۹ آذر ۹۶، ۰۹:۱۷ - معصومه نیکبخت
    عالی
  • ۲۰ آبان ۹۶، ۱۲:۳۵ - Hossein MK
    احسنت
  • ۱۲ آبان ۹۶، ۱۲:۲۹ - milad mirshekar
    عالی
  • ۷ آبان ۹۶، ۱۸:۰۲ - Hossein MK
    زیبا
  • ۱
  • ۰

منزل

    چون آَمده ای درین بیابان حاصل          چون بی خبران میاش از خود غافل

    گامی می زن به قدر طاعت منشین       کاسوده و خفته در نیابد منزل

                                 اوحدالدین کرمانی: برگ 137

  • ALA ALA
  • ۱
  • ۰

رضا

        مستی خوش است زانکه من از من جدا کند          ورنه خرد به بی خردی کی دهد رضا

                                                   برگ 645  تاریخ جهانگشای جوینی

  • ALA ALA
  • ۱
  • ۰

انسان

    سلوکش سیر کشفی دان زامکان                 سوی واجب تبرک شین و نقصان

    بعکس سیر اول در منازل                              رود تا گردد او انسان کامل

              

                                                        گلشن راز : 37

  • ALA ALA
  • ۱
  • ۰

کند

 به آهی می توان از خود برون آورد جهانی را             که یک رهبر به منزل می رساند کاروانی را

 ولی:

کی غم همراه دارد هر که در منزل رسد                خضر چون سیراب شد کی یاد اسکندر کند

                              دیوان صائب:1149-1382

  • ALA ALA
  • ۱
  • ۰

پنجه

   ره پر خطرست، زینهار! اگه باش              با هر ک ره او طلبد، همره باش

   تسبیح و سجاده کفر، و  ایمان  نبود         مطلوب یکی است راه گو، پنجه باش 

                                             اوحدالدین کرمانی: 137

  • ALA ALA
  • ۱
  • ۰

کنند

 

    باید گریست زغم شهری که اندر آن           مشتی اسیر گریه به آزاده ای می کنند

  • ALA ALA
  • ۱
  • ۰

ان را

 جنس دل و نقد جان برای چه روزست          صرف ره باده کن هم این و  هم آن را

 جان ده و می گیر و زیان کنی از من               جان دگر مفت خواه جبر زمان را

          

                                دیوان طالب :3

  • ALA ALA
  • ۲
  • ۰

شد

 چون خاک می شود تن،خوش وقت آنکه دایم      در کوی می فروشان خاک مس سبو شد

           اهلی شیرازی،166

  • ALA ALA
  • ۲
  • ۰

کمی

  قدر جستن، قدر دارد آدمی                       هر که را پیش است، باشد آن دمی

  هر که را جستن نباشد، مرده ای است        پست مانده زان صفا چون در ده ای است

  زندگی او ندارد اعتبار                               گرچه انسان است حیوانش شمار

  باشد او از روی صورت آدمی                      آدمی آنست کو شد آن دمی

  شخص را کان دم نباشد خر بود                 بلکه نزد حق زخ کمتر بود

  زان اضلش خواند در قرآن خدا                    که بماندست از خری این حق جدا

  آنچه می اید زحیوان در جهان                    زو همان می آید و شاد اندر آن

  می کشد بار و به هر سو می رود              هر طرف کش می دوانی می دود

  آدمی کز بهر آن دم آدمی است                 چون نیامد آن ازو اندر کمی است

                         رباب نامه:335

  • ALA ALA
  • ۱
  • ۰

نشود

 با صورت آدمی کس آدم نشود                    با همدمی سماع همدم نشود

 کودک ز یکی جرعه شود بیخود و مست         بالغ ز هزار جام  درهم نشود

                     دیوان سلطان ولد: 576

  • ALA ALA